ÇOCUKLUĞUMUZDA BAYRAMLAR

Nerede o eski bayramlar sözü artık dillerde bir gülümsemeye dönüştü. Evet, gerçekten yok artık o eski bayramlar. İnsan çocukluğunda yaşadığı bayram hazzını düşününce bugününden zevk almaz oldu . Neden böyle oldu ki.

Yaşanan ekonomik şartlardan mı, yoksa çocukluğa duyulan özlem mi veya  bir türlü alamadığı ruhsal doyum mu doyumsuzluk mu belki de insanlığın süratle bir egoizme doğru gitmesidir.

Eskiden geniş ailelerde yaşarken artık daha bireysel bir yaşam sürmemizden de olabilir. Bunlar gibi binlerce soru çıkarılabilir aslında.

Belki de hepsi.

Herkes aynı şeyi söyleyip duruyor hani o eski bayramlar diye, ama kendisine dönüp bir baksa kendi ne yapıyor o eski günleri yaşatmak için o ayrı konu. Tabi ki yaşadığımız zaman, iş hayatı, stresler derken insan birazcık nefes alabilmek için bayram tatilini de fırsat bilip tatil yapmak, dinlenmek, gezmek istiyor, belki çekirdek ailesiyle, belki arkadaşlarıyla. Büyüklerini de telefonla aramak yetiyor, keza yakınlarını da. 

Tanıdığım herkesin mutlaka eski bayramlarla ilgili anısı vardır. Çocukluğundaki el öpme merasimlerinden, verilen kolalı mendillerden, harçlıklardan dem vurur, yediği o lokumlardan, bayram tatlılarından, annesinin ev baklavalarından bahseder veya bayram öncesi kendisine alınan bayram kıyafetlerinin, ayakkabılarının günlerce başucunda durduğundan bahseder. Artık bayramlarda değil her gün alınıyor ve dolaplara sığmıyor kıyafetler. Yeni kıyafetin önemi mi kaldı 

Ve eskiden nesnel varlıklarımız bugünkü gibi çok değildi. Ama yine de insanlar mutlu olmayı biliyorlardı.

Keza ben de öyle. Ortak noktalarımız çocukluğumuzdaki geçirdiğimiz bayramlar. 

Şimdi hangileri var. Herkes bir yerlerde birbirlerine bayram kutlamaları için toplu sms ler atıyor ve bitiyor.

Eskiden bayramlar yoğun bir heyecan dalgası ve büyük bir beklentiydi biliyorum. Günler öncesinden evler temizlenir, tatlılar yapılır ve bayramın ilk günü sabahtan itibaren çocuklarının, yakınlarının ya da komşularının ziyareti beklenirdi.

Eski bayramlarda çocuklara demir para harçlık verilirdi. Şimdi demir para harçlık yerine geçer mi yoksa önemsiz mi kalır. Eski bayramlarda gazete bile çıkmazdı, bütün yazarların ortak yazdığı bir bayram gazetesi vardı. Sonraları normal olarak gazeteler çıkmaya başladı.

Değişimi bayramlarda değil kendimizde aramalıyız . Manevi değerlerimizi daima hatırlayıp çocuklarımıza öğretmeliyiz.

Yok artık o eski bayramlar!

Ama büyükler, anneler babalar büyükanne, büyükbabalar, yaşlı akrabalar hala o eski bayramları yaşıyorlar ve bekliyorlar, bunu da göz ardı etmemek lazım. Bir gün onların yerine bizim geçeceğimiz de malum.

Farkındalıklarla dolu mutlu bir bayram geçirmeniz dileklerimle. Kurban Bayramınız Kutlu Olsun değerli okuyucularım. Sevgi ve saygılar.

YORUM EKLE